ที่นี่(ไม่)มีปัญหา

5 มีนาคม ของทุกปี เป็น “วันนักข่าว” ครับ นักข่าวทั่วโลกต่างสำนึกในวันสำคัญนี้ และในประเทศไทยบ้านเรา “เชียงราย” สมาคมสื่อมวลชนและนักประชาสัมพันธ์ จังหวัดเชียงรายก็ได้มีการจัดงานวันที่ระลึกนี้เช่นกันทุกปีมา ทั้งนี้โดยเน้นการทำบุญบำเพ็ญกุศลอุทิศส่วนกุศลส่งให้บรรดานักข่าวและสื่อมวลชนทุกแขนงของจังหวัดเชียงรายที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว เรียกว่าทำกันทุกปีมิได้ขาดที่ “วัดศรีเกิด”ที่สมาคมนักข่าวฯ ได้มาพึ่งใบบุญที่ดินของวัดเป็นที่ตั้งของสมาคมครับท่าน ต้นฉบับนี้ “คนดอย” เขียนล่วงหน้า ก็เป็นเรื่องจริงที่บรรดา พี่น้อง ผองเพื่อน สื่อมวลชน รวมทั้งบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ใน จ.เชียงราย ได้มาร่วมงานนี้กันอย่างคับคั่ง ขอขอบพระคุณแทนสื่อมวลชนทุกท่านที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว

ท่านที่เคารพครับ ชีวิตของคนเรานี้ เมื่อยังมีลมหายใจ ก็โลดแล่นไปตามครรลองของแต่ละคน แต่ท้ายที่สุดแล้ว ถึงจะยากดีมีจนอย่างไร ที่แน่นอนก็คือ “ความตาย” หนีไม่พ้นหรอกครับท่าน ตายแล้วจะไปไหนไม่มีใครรู้หรอกครับท่าน ที่แน่ๆ ก็คือ “กฎแห่งกรรม”ที่ทุกคนจะต้องชดใช้กรรมที่ได้ทำมา ทั้งในปัจจุบันและอนาคต ปัจจุบันนี้ “กรรมติดจรวด” ครับท่าน หนีไม่พ้นหรอก เอาง่ายๆ ใกล้ตัว นักการเมืองหลายคน ต้องระหกระเหิน เร่ร่อนเป็นเจ้าไม่มีศาลอยู่ต่างประเทศหนีไปไม่กล้ากลับบ้าน  คงต้องตายในต่างแดนแน่นอน หรือที่เห็นๆ มีเงินเป็นแสนล้าน เสือกชอบกิน “ไอ้จู๋” เสือ ไปยิงเสือในป่า แล้วไง กรรมสิครับ ท่าน เงินเป็นแสนล้าน จะช่วยได้ไหม สังคมกำลังเฝ้าดูอยู่ครับ

“คนดอย” ไม่ใช่ ลูกพ่อขุนเม็งรายมหาราชโดยกำเนิด แต่มาอยู่ที่เชียงราย นับได้ก็ 30 ปีแล้ว อยู่ในแวดวงข่าวและสื่อมวลชนมาตั้งแต่ 60 ปีที่แล้ว สื่อหลายท่านยังไม่เกิด หรือหลายท่านยังให้พ่อแม่พาเดินไป โรงเรียนอนุบาล ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาทุกด้านหลายรูปแบบ พูดไปก็เหมือนโอ้อวด แต่ต้องพูดอยู่ทุกปี ก็คือเรื่อง “กฎแห่งกรรม” ได้พร่ำสอนน้องๆ ลูกๆ หลานๆ มาตลอดว่า อย่าคิดว่าการเป็นนักข่าวนั้นจะ “วิเศษ” กว่าคนอื่น อย่าเบ่ง อย่าคิดเอาแต่ได้ รีดไถ สอนจนปากเปียกปากแฉะ ส่วนใหญ่ไม่เชื่อ กำลังเหลิง ตูเป็นนักข่าว รู้จักคนมากหน้าหลายตา ไม่ปฏิบัติหน้าที่ของนักข่าวที่ถูกต้อง แล้วเป็นไง ตอนนี้นักข่าวที่ “คนดอย” อบรมสั่งสอนมา หลายท่านประสบ เคราะห์ ก็บอกแล้วบอกทุกปีมา กรรมมันติดจรวด เอาละ เท่านี้ก่อน  คงจะมีโอกาสได้พูดใหม่ในวันนักข่าวปีหน้า เพราะทุกอย่างบัญญัติไว้ “ความไม่แน่นอนคือความแน่นอน” จำไว้ พูดเขียนมาอย่างนี้ หลายคนอ่านแล้วจะหมั่นไส้ ต้องขออภัยด้วย เพราะทุกคนเป็นน้องและระดับลูกหลานทั้งนั้น เพราะมันมีตัวอย่างให้เห็นๆ กันอยู่ หลายคนรู้ดี แต่ไม่พูด “คนดอย” พูด จึงอยากให้ทุกคนสังวรไว้ หนีไม่พ้นหรอกครับ “กรรม”

ไม่รู้คนพูด จะมีลมหายใจ ถึงปีหน้า รึเปล่า  พรุ่งนี้ มะรืนนี้ มันไม่แน่หรอกนาย............

“คนดอย”