วันนักข่าว...

            ท่านที่เคารพ ครับ วันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี บรรดาผู้ที่ทำงานด้านสื่อทั้งหลายแหล่ไม่ว่าจะ เป็น หนังสือพิมพ์ วิทยุ และโทรทัศน์ ได้ลงมติ กันมาหลายสิบปีมาแล้ว ว่าวันนี้ จะเป็นวันของสื่อ ทุกแขนง ที่ทำงานในด้านนี้ ต่างมารวมตัวกันทำกิจกรรม เพื่อระลึกถึงวันอันสำคัญ ของบรรดานกน้อยในไร่ส้ม ก็เรียกว่าทำกิจกรรมกัน 1วัน ในหลากหลาย ที่เป็นประโยชน์ ของบรรดาสื่อมวลชนทั้งหลาย ทั่วประเทศไม่ว่าจะเป็นการทำบุญอุทิศ ส่วนกุศลให้แก่สื่อที่เสียชีวิตไปแล้ว กิจกรรมการอบรมสัมมนา ให้ความรู้แก่บรรดาสื่อรุ่นใหม่และรุ่นเก่า ให้ทราบถึง สภาวการณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องการเมือง การเศรษฐกิจ และโดยเฉพาะ ในด้านโซเซียลมีเดีย ที่ปัจจุบัน มีการพัฒนา ก้าวหน้า ไปอย่างไม่หยุดยั้ง เรียกว่า ถ้าท่านเป็นคนรุ่นเก่าแล้ว ไม่ขวนขวายหาความรู้ ในเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าไปทุกวันแล้ว ท่านที่ทำงานด้านสื่อก็จะตกรุ่น ช้า กว่าเด็กรุ่นใหม่ เสมอ แหละครับท่าน

            สำหรับที่ จังหวัดเชียงรายบ้านเฮานั้น ได้จัดงานวันที่ระลึกนี้ ทุกปีมาไม่ได้ขาด ปีนี้ก็เช่นกัน บรรดาสื่อทั้งหลายมาร่วมกัน วันที่ระลึกนี้ ที่วัดศรีเกิด ทำบุญ เพื่ออุทิศส่วนกุศล ส่งไปให้บรรดาผู้ที่ทำหน้าที่สื่อมวลชนของจังหวัดเชียงราย ที่เสียชีวิตไปแล้ว ถ้าจะนับกันแล้วทั้งชายและหญิง ก็จำนวนนับสิบคนทีเดียว ดังนั้นในวันนี้ จึงเสมือนเป็นการชุมนุมใหญ่ของบรรดาสื่อ ทั้งจังหวัดทีเดียวละ ทำบุญบำเพ็ญกุศลแล้วก็รับประทานอาหาร ร่วมกัน พบปะสังสรรค์ นานปีทีหน เพราะแต่ละวันที่ผ่านมา พวกเราทำงานกันไม่มีวันหยุด วันพัก ต้องตื่นตัว พร้อมออกทำงาน ตลอด 24ชั่วโมง นี่แหละครับ ภารกิจของสื่อ

            “คนดอย” ในฐานะ สื่อรุ่นแรก ของจังหวัดเชียงราย มาถึงวันนี้ ก็ปลดเกษียณตัวเองแล้ว เพราะสังขาร และความทันสมัยต่าง ที่เด็ก รุ่นใหม่ และรุ่นน้องๆ มีความคล่องแคล่ว ว่องไว โดยเฉพาะร่างกายยังแข็งแรงกว่า โลดแล่นในวงยุทธจักรสื่ออย่างมีความสามารถ “คนดอย” เฝ้าดูอยู่ด้วยความชื่นชม

            แต่ก็ขอ เตือน เบาๆ กับน้องๆ หลานๆ ทั้งหลาย ว่า ขอให้บรรดาสื่อทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นสื่อสาขาใด ก็ตาม ขอให้มีความรัก สามัคคีกันไว้ อย่าได้ทะเลาะเบาะแว้งกัน จงให้อภัยกัน ช่วยเหลือกัน ทำงานด้านสื่ออย่างมีคุณภาพ เพราะว่าสักวันนึ่งข้างหน้า น้องๆ หลานๆ ทั้งหลาย ก็จะต้องออกมานอกวง และมานั่งดูการทำงานของบรรดาสื่อ รุ่นหลังๆต่อไป เช่นเดียวกับที่ “คนดอย” เป็นอยู่ในขณะนี้ แต่ก็ยังมีแรงเขียน “คอลัมน์” อยู่ได้ทุกเดือน เพราะถ้าทิ้งสมองไว้ไม่พัฒนาบ้างจะเป็นอันตรายแก่ตัวเอง ไอ้ ที่จะให้ไปวิ่งตามข่าว ไปที่โน่นที่นั่น คงจะต้องขอไว้ก่อน สังขารไม่อำนวยเสียแล้ว

            ก่อนจะจบวันนี้ ขอย้ำว่า ท่านที่ทำงานด้านสื่อ จงจำไว้ว่า สุจริต จริงใจ เท่านั้นที่มวลชนจะไม่นินทา ว่าร้ายท่านลับหลัง และที่สำคัญที่สุดอย่าประมาท ความประมาทคือความตาย ใช่ทุกคนต้องตาย แต่อย่าเร็วนัก ถ้าไม่ประมาท คงจะได้เคยเห็น หรือได้ยิน ในประโยคต่อไปนี้

            “ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พัน” ครับ สุดท้ายนี้ ทุกคนจะหนีไม่พ้นหรอก “คนดอย” เองก็เถอะ ใกล้เข้ามาแล้ว จึงขอเตือนน้องๆหลานไว้ด้วย

“คนดอย”