งดเว้น,ละเว้น

 

งดเว้น, ละเว้น

           ในฉบับที่แล้วผู้เขียนได้ทิ้งท้ายไว้ถึงความแตกต่างของคำว่า งดเว้น กับ ละเว้น ในทางอาญา เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาผู้เขียนจึงขออธิบายให้ท่านผู้อ่านได้เข้าใจดังนี้ครับ

            ประมวลกฎหมายอาญา หมวด 4 ความรับผิดทางอาญา มาตรา 59 “บุคคลจะต้องรับผิดทางอาญาต่อเมื่อได้กระทำโดยเจตนา”การกระทำคืออะไร ? การกระทำ คือ การเคลื่อนไหวร่างกายโดยรู้สำนึก, รู้สำนึก คือ อยู่ภายใต้บังคับของจิตใจ การกระทำนั้นไม่ว่าจะมีการเคลื่อนไหวร่างกาย หรือไม่? ต้องผ่าน 3 ขั้นตอนด้วยความรู้สึกนึกคิดสำนึกในการที่กระทำด้วยคือ 1. ต้องมีความคิดที่จะกระทำ 2. ตกลงใจที่จะกระทำตามที่คิด 3.ได้กระทำไปตามที่ตกลงใจอันสืบเนื่องมาจากความคิดการกระทำ ฉะนั้น อาจแบ่งการกระทำได้ 2 ประเภทคือ

                          1.การกระทำโดยการเคลื่อนไหวร่างกาย

                          2.การกระทำโดยไม่เคลื่อนไหวร่างกาย

            ในส่วนเนื้อหาเกี่ยวกับงดเว้น และละเว้น ในวันนี้จะอยู่ในส่วนของการกระทำโดยไม่เคลื่อนไหวร่างกายครับ การกระทำโดยไม่เคลื่อนไหวร่างกายแยกได้ 2 ประเภทคือ (1) โดยงดเว้น, (2)โดยละเว้น    โดยผู้เขียนขอแยกเป็นตารางเปรียบเทียบเพื่อให้ท่านผู้อ่านได้พอเข้าใจง่ายๆดังนี้ครับ

 

งดเว้น

ละเว้น

เป็นการกระทำโดยการไม่เคลื่อนไหวร่างกาย

ผู้กระทำมีหน้าที่ต้องกระทำ

หน้าที่ตามข้อ 2 เป็นหน้าที่ซึ่งต้องกระทำ

โดยเฉพาะเพื่อป้องกันผลที่เกิดขึ้นนั้น

เป็นการกระทำโดยการไม่เคลื่อนไหวร่างกาย

ผู้กระทำมีหน้าที่ต้องกระทำ

หน้าที่ตามข้อ 2 เป็นหน้าที่โดยทั่วๆ ไป

 

               

            ท่านผู้อ่านคงพอเห็นภาพความแตกต่างระหว่างการกระทำโดยงดเว้น และโดยละเว้นอยู่ตรงที่ว่าหน้าที่ของการกระทำโดยงดเว้นนั้นเป็นหน้าที่โดยเฉพาะที่ต้องทำเพื่อป้องกันผล ส่วนหน้าที่ของการกระทำโดยละเว้นนั้น เป็นหน้าที่โดยทั่วไป เพื่อให้เกิดความเข้าใจง่ายขึ้นสามารถเปรียบเทียบจากตัวอย่างที่ผู้เขียนได้ยกขึ้นมาให้ภาพดังนี้ครับ

               ตัวอย่าง กรณีงดเว้น นายเอ มาว่ายน้ำในสระน้ำ นายเอ เกิดเป็นตะคริวและกำลังจะจมน้ำจึงร้องขอให้ช่วย นายบีเป็นลูกจ้างประจำสระว่ายน้ำมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของสระว่ายน้ำนั้น นายบีเห็นและสามารถช่วยได้แต่ก็ไม่ช่วย เพราะต้องการให้นายเอจมน้ำตาย เนื่องจากนายเอเคยเป็นแฟนเก่ากับนางสาวซี เมียนายบีคนปัจจุบัน ในที่สุดนายเอก็จมน้ำตาย

           ตัวอย่าง กรณีละเว้น  นายเอมาว่ายน้ำในสระน้ำหมู่บ้าน นายเอเกิดเป็นตะคริวและกำลังจะจมน้ำ จึงร้องขอให้ช่วย นายบีซึ่งเป็นนักว่ายน้ำเหรียญทอง ยางพาราโอลิมปิค พึ่งกลับจากการไปซื้อกับข้าวให้เมีย เดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี นายบีเห็นและสามารถช่วยนายเอได้แต่ก็ไม่ช่วย เพราะต้องการให้นายเอจมน้ำตายต่อหน้าต่อตา ในที่สุดนายเอก็จมน้ำตาย จากตัวอย่างนี้จะเห็นได้ว่านายบีมีหน้าที่โดยทั่วๆ ไปในฐานะพลเมืองดีเท่านั้น ไม่ใช่หน้าที่ที่นายบีจะต้องทำเพื่อป้องกันมิให้นายเอตายตามตัวอย่างแรก